Janine en Robin, 9 april 2012
Noorwegen , Bromma 3°

Ei ei...

Ei ei...het is Pasen in Bromma. Ons vorige verslag ziet er nogal
'kersterig' uit, zolang alweer geleden tssss.... Maar goed, hier zijn we weer!! Hallo al onze trouwe en nieuwe volgers!Normaal gesproken zou het hier nog volop winter zijn en zouden de fanatieke langlaufers en skieers hun laatste weken op de latten doorbrengen voordat de lente begint. Maarrr...ook de lente is hier vroeg ingetreden dit jaar, dus de sneeuw bij ons is ver te zoeken. Dat roept bij sommige Noren wel paniek op, want Pasen=Langlaufen en niet lekker in de zon in de korte broek. Voor ons is de zon geen enkel probleem, wij heten hem van harte welkom! Deze zon zorgt er de laatste maanden ook voor dat wij al verschillende keren het Noorderlicht hier helemaal in een redelijk zuidwaarts Noorwegen hebben kunnen zien. Er vinden namelijk hevige explosies plaats op de zon waardoor er veel meer magnetische activiteit is en meer kans op Noorderlicht. Het is bijna alsof je in een soort grote zeepbel loopt als het noorderlicht boven je hoofd de prachtigste lichtshow weggeeft die je ooit hebt gezien. Daar kan geen enkel vuurwerk of laserspektakel tegenop. Ik (Janine) kan er zelfs niet van slapen...lig met de gordijnen open steeds te kijken, ik zou maar eens wat missen. Het is voor mij heel erg meeslepend. Daarom wil ik ook al heel lang een sterrenkijker want ook dat lijkt me fantastisch om maan, planeten en sterren wat dichterbij te kunnen halen. Dus die staat op mijn verlanglijstje. Net zoals een glazen kas om mijn bloemen- en groentekweekhobby iets meer ruimte te geven. En aangezien ik laatst mijn 40ste verjaardag mocht vieren weet ik ook wel waar mijn financieele giften naartoe zullen gaan. Ja mijn 40 ste, wat klinkt dat..Helaas heb ik het niet al te groots kunnen vieren omdat ik door een hele onhandige misstap buiten op mijn werk van een platform ben gevallen (zo'n 1,5 meter hoog) en waarschijnlijk met mijn hoofd tegen de betonnen rand van dat platform ben gekomen. Na mijn werk kwam ik volgens Robin helemaal verward thuis, heb tig keer gevraagd of ik al klaar was met werken en kon niet vertellen wat er gebeurt was. Robin belde de huisarts en die vond het verstandig om de ambulance te sturen. Dus daar ging ik weer...eerst naar de diensdoende huisarts in Flå, die na telefonisch overleg met het ziekenhuis in Hønefoss mij toch wilde doorsturen. En ik? Ik wou eigenlijk gewoon naar huis, paracetamolletje en slapen. Maar dat ging de eerste uren niet lukken. In de ambulance kreeg ik nog geen pijnstillers omdat ze eerst wilden checken wat er aan de hand was, dus als ik het even vol kon houden, pfff. Maar goed, na de nodige onderzoeken in het ziekenhuis, al racend en overgevend vanuit mijn bed van de ene naar de andere kamer en een CT scan was de conclusie dat ik waarschijnlijk toch op de een of andere manier een hersenschudding had opgelopen. Ergens vaag begon het mij te dagen dat ik volgens mij gevallen was toen ik de vuilniszakken ging wegbrengen, en ik herinnerde me ook nog vaag dat ik mijn collega nog gezien had, verder wist ik niks meer. Het leek meer alsof ik het gedroomd had. Ieder half uur werd ik ook nog wakker gemaakt in het ziekenhuis, gelukkig wel door een superaardige nachtzuster. Na een bezoekje van de arts mocht ik de dag erna naar huis en die dag kregen we ook het antwoord wat er ongeveer gebeurd was. Robin en mijn baas zagen op de bewakingscamera van het werk dat ik doordat ik probeerde een lamp met bewegingsmelder aan te krijgen en druk stond te zwaaien naar de lamp die niet reageerde, ik daarna een stap te ver naar voren zette en viel. Daarna lig ik 3 minuten 'ergens' op de grond en kom pas overeind als mijn collega toevallig nog even wat weg moet gooien. Ik wrijf over mijn hoofd, sta wat te lachen en ga ook nog twee vuilniszakken wegbrengen, ja je moet je werk wel goed afronden voor die dag, hahaha.Toen kwam er eindelijk wat meer duidelijkheid hoe lang ik buiten westen was en wat er was gebeurd. Zucht. Nou ja een heel lang verhaal, maar inmiddels na een week goed rust te hebben genomen en nu nog dagelijks een lange dut ben ik alweer goed aan het opknappen en werk ook alweer. Dit betekende wel dat mijn verjaardag 3 dagen na die val heel rustig gevierd werd. Maar oh wat voelde ik me jarig! Pap en mam waren dinsdag aangekomen en die hadden allemaal hele lieve, mooie en persoonlijke kadootjes meegenomen van lieve familie en vriendjes en vriendinnekes, zo heerlijk, ook kwam er een heel gezellig pakje met de post van lieve dinnekes, en kaartjes telefoontjes en facebookberichtjes. Tusen Takk oftewel duizend maal dank! Thessa, Nico en Evelien en Mark zijn nog geweest en de lieve buren Bjørg en Leif Inge. Bjørganita had zelfs een chocoladetaart gemaakt voor ons.
Toen ik zondag voorzichtig aan wat uurtjes op het werk ging kijken stonden daar ook een tafel vol kado's een supergrote kaart en een eigengemaakte taart. Ik ben dus echt verwend! In de zomer wil ik graag een feestje vieren hier in de tuin. Hier in Noorwegen worden de 'gewone' jaren niet zo gevierd maar daarentegen de Kroonjaren heel uitgebreid. Heb zin om dit van de zomer dus ook een beetje op de Noorse manier met Nederlandse inslag te vieren.
Ook Robin heeft nog een wat vervelend bezoekje gehad, van een niersteen. Inmiddels is Robin helaas een ervaren niersteendrager, en voelde wat vage rugpijn wat niet helemaal pluis was. Maar gelukkig besloot deze steen om heel snel via de natuurlijke weg eruit te komen zonder grote pijnaanvallen, Godzijdank!
Robin is inmiddels ook aan het werk bij de Husqvarna-butikk (winkel) van mijn werkgever. Op dinsdag werkt hij hier nu wekelijks en het bevalt hem heel erg goed. Laatst is hij met onze baas Roald op cursus geweest over allerlei Hytteprodukten. Dit zijn produkten die hier in de vakantiehuisjes in de bergen zonder stroom en water geinstalleerd kunnen worden, waaronder zonnepanelen, speciale sanitairspullen en koelkasten en fornuizen en nog veel meer. Dit was erg vermoeiend maar wel heel leerzaam, en daarnaast ook nog gezellig met een uitgebreid diner, hotelovernachting en een gezellige borrel. het is niet vreemd om met Robin te werken maar wel grappig als je allebei ongeveer als eerste in de zaak bent en de hele boel opstart, dat voelt wel heel apart, dit doen we toch maar even zo samen!
Abby heeft haar eerste loopse weken gehad. Dit was even onrustig maar nu is de rust weergekeerd, en kunnen we echt merken dat de honden allebei een stukje volwasssener zijn. Dit merkten we vooral toen we kleine Nelson, 1 van de toekomstige sledehonden van onze vrienden Mark en Hanneke als logeetje hadden. Heel gezellig zo'n pup maar ook weer de handen vol. Maar wat was het weer knus met zo'n klein hondje, en Abby en Basil hebben heerlijk met hem gespeeld. Doordat de verwachtte oppas van Mark en Hanneke voor hun honden helaas niet op kwam dagen en zij hun vakantie al geplanned hadden, hebben wij met passen en meten een week op hun honden kunnen passen. Uiteindelijk kwam door die domme val van mij alle verantwoording op Robin te rusten, maar gelukkig is dit allemaal heel goed verlopen. Ook konden mijn pap en mam bijspringen met wandelingen en met Robin mee naar de andere sledehonden. Ook weer een mooie ervaring!
Zo dit waren weer wat wetenswaardigheden uit Bromma, nu zal ik nog wat gezellig fotootjes toevoegen en ik zeg tot snel weer, en ook de groetjes van Robin en mijn ouders!

Met HalloBuitenland.nl kun je Robin en Janine in Noorwegen echt goedkoop bellen!